heel soms …

Heel soms ben ik actief op mijn oude blog, de blog over mijn vader met Alzheimer. En heel, heel soms resulteert dat in drie dagen achterelkaar een kort stukje op die blog. Met als gevolg dat ik hier wat minder schrijf. En daarom plaats ik hier vandaag een link zodat niemand denkt dat ik gewoon schrijflui ben 😉

Advertenties

17 gedachtes over “heel soms …

  1. Ik heb de ervaring met mijn vader, door iedereen in de steek gelaten en alleen verder in een bewaakte afdeling. Twee keer een amber alert gehaald door een ontsnapping, super pa. Helaas, gestorven aan een longontsteking. Je begrijpt dat ik geen contact meer heb met mijn moeder en de rest van de familie.
    We hadden alles goed geregeld, samen oud worden was mogelijk… maar mijn moeder was niet gek, alleen zo dement als een deur….

    Like

    1. Oh Sjoerd, da’s heftig! Mijn vader is/was ook zo’n superpa. Ook hij is een aantal keren ontsnapt. Een keer heb ik toen de afdeling gebeld om te vragen of ze wisten dat hij er niet was ….. ze hadden hem nog niet gemist!

      Like

  2. Pap is nu ruim 3,5 jaar geleden overleden … En al 3 jaar hik ik tegen het ‘herschrijven’ van het verhaal over zijn ziekteproces aan. Maar herschrijven en publiceren zal ik het een keer…. Ik weet alleen nog niet precies hoe…
    Kuszzz

    Like

  3. owh wat heftig voor je. Ik kom elke twee weken bij een verpleegtehuis waar heel veel dementerende mensen zitten. Ik zie daar vaak dezelfde mensen altijd alleen zitten en bij sommige mensen juist altijd weer dezelfde mensen op visite zijn. Respect voor de laatste groep.

    Love As Always
    Di Mario

    Liked by 1 persoon

  4. Ook hier is de ervaring, ik ga eerlijk zijn, het zit mij nog erg hoog, ik kan er niet zo goed tegen nog, ik weet wat je doormaakt en ken het proces.. ik wens je daar heel veel sterkte bij, echt super veel sterkte! ❤

    X

    Like

  5. Alsof schrijflui of gebrek aan inspiratie strafbaar is. Neem alle tijd die je nodig hebt. Zorgen maken om en zorgen voor iemand die je dierbaar is, gaat niet in je koude kleren zitten.
    Ik kan me nog herinneren dat mijn moeder op haar verjaardag naar haar moeder ging en dat mijn oma niet meer wist dat mijn moeder jarig was. Daar heeft mijn moeder veel verdriet van gehad.
    Sterkte!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s