kattenmens

Toen ik in ’83 na een stukgelopen relatie alleen in mijn gehuurde huisje bleef zitten leek het me gezellig om een harig huisgenootje te nemen. Toevallig zag ik in ons personeelsblaadje een advertentie dat ik ergens een katertje van 9 maanden kon ophalen. Dat was Sammie. Hij heette eigenlijk Bud – zijn baasjes waren Amerikanen, vandaar – maar dat vond ik geen leuke naam. Sammie dus. Een lieve rode kater, nog niet je-weet-wel maar dat was hij wel heel gauw nadat hij bij me kwam wonen.

Sammie was speciaal, alleen had ik dat toen niet in de gaten. Hij kon namelijk apporteren. Als ik een (schuim)balletje of propje weggooide kwam hij me dat altijd fijn terugbrengen, vol verwachting of ik dat balletje of propje weer weg zou gooien. Hij was een superlief vriendje, maar helaas was hij een keer niet voorzichtig genoeg bij het oversteken van de drukke straat voor mijn huis …

Na Sammie duurde het járen voordat er weer een huisdier kwam in mijn huishouden van inmiddels vijf personen. Onze zonen vonden het maar niets dat wij geen dier in huis hadden, en aldus kwam Quibus bij ons wonen. Quibus was een jonge zwarte kater van vijf maanden oud en deed zijn naam eer aan: hij was een apart geval. Aanvankelijk was hij erg schuw (hij kwam van een boerderij en was niet voldoende gesocialiseerd) maar later werd hij toch aanhankelijk. Hij werd een fervent jager, was heel graag buiten en luisterde als ik hem riep. Helaas keek ook hij een keer te vaak niet uit bij het oversteken ….

Na Quibus kwamen Zipper en Bibi bij ons wonen, broer en zus. Dat leek me wel gezellig. Het was zó leuk om ze samen te zien spelen en slapen. Helaas werd Zipper binnen het jaar ongeneeslijk ziek en moesten we hem laten inslapen. Omdat we het niet leuk vonden dat zijn zusje nu alleen was haalden we een zusje voor haar erbij, dat was Mupke. Tja, wat zal ik zeggen: zoals zussen kunnen zijn, zo verhielden de dames zich. Zo ongeveer als kat en euh …. hond dus.


Mijn eerste kater was rood, en toen een vriendin een nestje jonge katjes had met een rode kater erbij kon ik niet anders dan zwichten. Sammie 2 kwam bij ons wonen. Dol dwaze Sammie, de clown van de kattenfamilie. Wat hebben we met en om hem gelachen, wat kon hij zijn zussen goed plagen.

Tja, en toen kwam de dag dat hij niet meer naar huis kwam ….. Wat hebben we gezocht en de diverse instanties afgebeld. Helaas pindakaas, Sammie bleef weg. In die tijd raakten meerdere katten in onze straat ofwel ernstig gewond (eentje met twee overgebroken poten) of verdwenen als sneeuw voor de zon (vier). Er woonde (en woont waarschijnlijk nog) een heuse kattenhater in de straat, maar we hebben nooit echt kunnen achterhalen wie het was. Het was in ieder geval niet een van de vele kattenbezitters.

Toen Mupke acht was werd ook zij ongeneeslijk ziek, en ook haar moesten we laten inslapen. Triest. Achteraf denken we dat onze Bibi draagster was van de een of andere besmettelijke kattenziekte en haar broer en zus besmette zonder aanvankelijk zelf ziek te worden.

Een aantal jaren geleden werd ook Bibi ongeneeslijk ziek, en ook haar moesten we laten inslapen. Zij was bijna 14, onze lieverd.

Sindsdien heb ik geen eigen kat meer gehad, ik ben nu alleen nog oppas van de kat van oudste en jongste tijdens hun vakanties en van Arri indien nodig.



Voorlopig vind ik het goed zo. Maar of ik dat volhoud …. En als, dan wordt het een binnenkat, dat in ieder geval.

Advertenties

18 gedachtes over “kattenmens

  1. Wat een kattenliefde en -ellende. Ik heb nu binnenkatten. Ik vertroetel ze niet om ze te laten kapotmaken door een auto. En nu worden ze gewoon heel oud en heel gebrekkig, om dan met alle liefde in water geweekte brokjes te krijgen omdat ze niet meer zo goed kunnen kauwen 😉 Wat een lief verhaal over je katten. Dank je voor het delen =^.^=

    Liked by 1 persoon

  2. Toen de kinderen klein waren en ons huis vol met beesten was zei iemand tegen me, “als je beesten in huis neemt haal je verdriet in huis”. Ik vond het een vreemde opmerking, maar wat een tranen zijn er gevloeid bij ieder beest dat doodging….. Bij jou niet anders, denk ik, Inge.

    Liked by 1 persoon

  3. Heel vroeger hadden wij een lapjeskat, een werkkat die de muizen uit huis moest houden omdat de melkboer naast ons wél een kat had en de muizen dus bij ons kwamen “eten”.
    Hij is 20 jaar geworden eer hij een nierziekte kreeg en heel snel vermagerde hij stierf in een hoekje in de kamer. als twee grote watjes hebben we hem in tranen in de tuin begraven.
    Na al die jaren géén kat nu dus al weer twee jaar een äsielzoeker” in huis. Beau is een prbleemkat maar gelukkig óók een binnenkat , net als “mad dog” onze vorige kat. Ik wil niet dat anderen last hebben van onze kat.

    Like

  4. Sjoerd

    Hey meis, hier wandelen drie katten in huis. Na het verlies van onze terrorkat, Juultje voor ingewijden, was ik ontroostbaar, het werden twee in de steek gelaten asielkatten uit een gezin die absoluut niet met elkaar konden opschieten en die voor ons heel lief waren. de liefste van de twee, Macey, onze kroegtijger moest het veld verlaten na een beroerte. En Daisy bleef over. Toen we in België tegen een nestje katten aanliepen dat verdronken zou worden als ze niet geplaatst konden worden, kwamen Ollie en Kaatje, broer en zus, bij ons wonen. In eerste instantie was Daisy furieus en hebben we ze een aantal maanden los van elkaar moeten opvoeden. Maar Ollie, de kater was te groot en te zwaar voor haar, daar kreeg ze respect voor. Kaatje was echter een echte vechter, en na een salto mortale van Daisy is Kaatje koningin in huis. Na een tiental katten is er nu een grens bereikt, er komen geen nieuwe beesten meer in huis, gewoon omdat we te oud worden en we niet willen dat ze onverzorgd achter blijven…

    Liked by 1 persoon

  5. Boeffie, Gijsie, Binkie, Banjer, Beertje, Teigetje (later queen of sheba), 5 kittens, nul gehouden, Felix, Coco, Daisy, Guus, Thijs en Teun, Muppet, en Misty en Muis, Picasso… volgens mij heb ik zo dan wel alles en noem ik nog niet eens de katten van mijn andere helft van de familie.

    Mindy, Boef ook, Snoezepoes, Le petit gris, Rama, Vlekko en Blakka, ……….. volgens mij vergeet ik er nog wat… hahaha

    Oh ja, Flora en Lycos, de hondenfamilie 😉
    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s